Welke inzichten bieden klinische studies naar TA-65® en telomeerlengte? Een systematisch overzicht en meta-analyse, gepubliceerd op 25 november 2025 in het wetenschappelijke tijdschrift Cell Biology and Toxicology, onderzocht de wetenschappelijke bewijslast met betrekking tot TA-65®.
De auteurs evalueerden acht gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met in totaal 750 deelnemers. De focus lag op de telomeerlengte in witte bloedcellen, fysieke functieparameters, ontstekingsmarkers en veiligheidsgegevens.
De publicatie rapporteert statistisch significante verschillen in de telomeerlengte van leukocyten. Een overeenkomstig gezondheidsvoordeel kon echter niet worden aangetoond op basis van de onderzochte functionele meetwaarden.
Hieronder worden de belangrijkste resultaten, wetenschappelijke beperkingen en openstaande vragen samengevat.
Wat werd er in de meta-analyse onderzocht?
De wetenschappers rond Xiaojuan Su, Cheng Wang, Zhixian Gou en Yi Qu hebben de resultaten van meerdere klinische studies naar TA-65® systematisch samengevat.
Er werd rekening gehouden met acht gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met in totaal 750 personen. De gemiddelde leeftijd was volgens de auteurs ongeveer 63 jaar.
De analyse onderzocht in het bijzonder de volgende gebieden:
- Telomeerlengte: Veranderingen in de telomeerlengte in leukocyten, oftewel witte bloedcellen.
- Fysieke functies: Meetwaarden voor fysieke prestaties en leeftijdsgerelateerde functionele beperkingen.
- Ontstekingsmarkers: Veranderingen in bepaalde laboratoriumparameters, waaronder CRP en interleukine-6.
- Veiligheid: Gerapporteerde ongewenste voorvallen en mogelijke risico's tijdens de studieperiodes.
Voor de statistische analyse werden de resultaten van de opgenomen studies gecombineerd. De auteurs onderzochten bovendien mogelijke verschillen tussen leeftijdsgroepen en studies met verschillende financiering.
Wat zijn telomeren en waarom worden ze onderzocht?
Telomeren zijn beschermende structuren aan de uiteinden van onze chromosomen. Ze bestaan uit herhaalde DNA-sequenties en bijbehorende eiwitten.
Bij veel celdelingen kunnen de telomeren korter worden. Ook andere biologische invloeden kunnen hun lengte en functionaliteit veranderen.
De telomeerlengte wordt daarom in het verouderingsonderzoek als een mogelijke biologische marker onderzocht.
Een uitgebreide uitleg van de verbanden vindt u in ons basisartikel Wat zijn telomeren en welke functie heeft telomerase?.
De telomeerlengte alleen biedt echter geen betrouwbare bepaling van de individuele biologische leeftijd.
Welke resultaten liet de meta-analyse zien over de telomeerlengte?
De auteurs rapporteerden een statistisch significant verschil in de telomeerlengte van leukocyten in het voordeel van de groepen die met TA-65® werden behandeld ten opzichte van de controlegroepen.
De gecombineerde gestandaardiseerde effectgrootte bedroeg SMD = 0,47 bij een 95%-betrouwbaarheidsinterval van 0,31 tot 0,62.
Een gestandaardiseerde effectgrootte maakt het vergelijken van verschillende onderzoeksresultaten mogelijk. Het beschrijft echter geen directe verlenging van de telomeren in een specifiek aantal basenparen.
De analyse toonde bovendien een relevante statistische heterogeniteit tussen de studies aan. Dat betekent dat de resultaten niet volledig uniform waren.
Waren er verschillen tussen leeftijdsgroepen?
In de geëvalueerde data rapporteerden de auteurs een sterker statistisch effect bij deelnemers ouder dan 60 jaar dan bij jongere volwassenen.
Deze verschillen komen voort uit statistische subgroepanalyses. Ze moeten niet worden opgevat als bewijs dat oudere mensen een groter gezondheidsvoordeel ervaren door TA-65®.
Leidden de veranderingen tot betere fysieke prestaties?
Een belangrijk onderdeel van de publicatie was de vraag of veranderingen in de telomeerlengte gepaard gingen met meetbare verbeteringen in fysieke functies.
Hiervoor werden onder meer onderzoeken naar fysieke prestaties en leeftijdsgerelateerde functionele beperkingen geëvalueerd.
De meta-analyse toonde voor deze functionele eindpunten geen statistisch significant voordeel aan.
Dit is essentieel voor de interpretatie: een verandering in een biologische meetwaarde betekent niet automatisch dat de gezondheid, het prestatievermogen of de levensverwachting daardoor verbeteren.
Welke resultaten waren er voor ontstekingsmarkers?
Daarnaast onderzochten de auteurs bepaalde ontstekingsparameters, waaronder het C-reactief proteïne (CRP) en interleukine-6 (IL-6).
De gecombineerde resultaten toonden geen statistisch significante verbetering van deze onderzochte ontstekingsmarkers aan.
Uit de beschikbare data kan daarom geen bewezen ontstekingsremmend effect van TA-65® bij mensen worden afgeleid.
Wat laten de veiligheidsgegevens over TA-65® zien?
De meta-analyse evalueerde ook ongewenste voorvallen uit de opgenomen klinische onderzoeken.
Voor de veiligheidsevaluatie waren volgens de auteurs gegevens van 487 deelnemers beschikbaar.
Er werd onder andere melding gemaakt van lichte maag-darmklachten. Hieronder vielen misselijkheid en buikklachten.
De auteurs identificeerden binnen de onderzochte observatieperiodes geen ernstige veiligheidsgerelateerde voorvallen die in hun gecombineerde evaluatie als een specifiek signaal werden gewaardeerd.
Dit resultaat mag echter niet worden gelijkgesteld aan een bewijs van volledige veiligheid.
Wat kan er worden gezegd over kankerrisico's op lange termijn?
Telomerase speelt niet alleen een rol bij het behoud van telomeren. Ook talloze kankercellen gebruiken mechanismen om hun telomeerlengte in stand te houden.
Daarom is de veiligheid op lange termijn van interventies in de telomerase-regulatie een belangrijk wetenschappelijk onderzoeksgebied.
De meta-analyse stelde binnen de beschikbare observatieperiodes geen specifiek oncologisch veiligheidssignaal op korte termijn vast.
De beschikbare gegevens zijn echter niet voldoende om mogelijke kankerrisico's op lange termijn met zekerheid uit te sluiten.
Hiervoor zouden grotere en langer lopende onderzoeken nodig zijn.
Wat zijn de beperkingen van de meta-analyse?
Systematische overzichten en meta-analyses kunnen belangrijke inzichten bieden omdat ze resultaten van meerdere onderzoeken samenvoegen.
De bewijskracht hangt echter wezenlijk af van de kwaliteit van de opgenomen studies.
Bij de onderhavige publicatie moeten met name de volgende aspecten in acht worden genomen:
- De opgenomen studies verschilden qua onderzoeksmethoden en resultaten.
- De telomeerlengte werd met verschillende laboratoriumprocedures bepaald.
- Voor individuele gezondheidseindpunten waren slechts beperkte gegevens beschikbaar.
- De observatieperiodes waren onvoldoende voor een definitieve beoordeling van risico's op lange termijn.
- Een deel van de opgenomen studies werd gefinancierd door bedrijven.
De auteurs rapporteerden bovendien dat door de industrie gefinancierde studies gemiddeld grotere effectgrootten vertoonden dan onafhankelijk gefinancierde onderzoeken.
Ook deze verschillen moeten bij de wetenschappelijke interpretatie worden meegewogen.
Wat betekent de meta-analyse voor het longevity-onderzoek?
In het longevity-onderzoek worden biologische mechanismen bestudeerd die samenhangen met verouderingsprocessen en het behoud van fysieke functies.
Telomeren behoren tot de onderzochte structuren, maar zijn slechts een deel van complexe cellulaire processen.
De meta-analyse beschrijft statistisch meetbare veranderingen van een biologische marker. Een overeenkomstig voordeel bij de onderzochte functionele verouderingsparameters werd niet aangetoond.
Hiermee verduidelijkt de publicatie het belang van een onderscheid tussen veranderingen in laboratoriumwaarden en klinisch relevante gezondheidsresultaten.
Veelgestelde vragen over de TA-65®-studies
Hoeveel personen werden in de meta-analyse onderzocht?
Volgens de auteurs werden acht gerandomiseerde gecontroleerde studies met in totaal 750 deelnemers gecombineerd.
Welke veranderingen in telomeerlengte werden vastgesteld?
De statistische totaalanalyse toonde een significant verschil in de telomeerlengte van leukocyten in het voordeel van de groepen die met TA-65® werden behandeld. De resultaten verschilden echter tussen de individuele studies.
Bewijst de meta-analyse dat TA-65® het verouderingsproces vertraagt?
Nee. Hoewel het onderzoek melding maakte van veranderingen in de telomeerlengte, kon het geen overeenkomstig statistisch significant voordeel aantonen bij de onderzochte functionele verouderingsmarkers.
Is de veiligheid van TA-65® op lange termijn bewezen?
Nee. De beschikbare klinische gegevens laten geen definitieve beoordeling toe van mogelijke risico's op lange termijn. Verder onafhankelijk langetermijnonderzoek is noodzakelijk.
Wat is het verschil tussen een individuele studie en een meta-analyse?
Een individuele studie onderzoekt een specifieke vraagstelling binnen één onderzoeksproject. Een meta-analyse voegt de resultaten van meerdere geschikte studies samen met behulp van statistische methoden.
Hierdoor kunnen overkoepelende patronen zichtbaar worden. De resultaten blijven echter afhankelijk van de kwaliteit en de vergelijkbaarheid van de opgenomen onderzoeken.
Conclusie: Wat laten de huidige klinische studies zien?
Het in 2025 gepubliceerde systematische overzicht en de meta-analyse vatten acht gerandomiseerde gecontroleerde onderzoeken met in totaal 750 deelnemers samen.
De auteurs rapporteerden een statistisch significant verschil in de telomeerlengte van leukocyten in het voordeel van TA-65®.
Voor de onderzochte functionele verouderingsmarkers en ontstekingsparameters konden daarentegen geen statistisch significante voordelen worden aangetoond.
Ook de veiligheid op lange termijn blijft een open wetenschappelijke vraag.
De resultaten vormen een aanvulling op het onderzoek naar telomeerbiologie, maar zijn geen bewijs dat TA-65® de levensduur bij mensen verlengt, ziekten voorkomt of het verouderingsproces aantoonbaar vertraagt.
Wetenschappelijke originele publicatie
Su, X., Wang, C., Gou, Z. & Qu, Y. (2025): Effects of TA-65 on telomere length, functional outcomes, and inflammation: a systematic review and meta-analysis. Cell Biology and Toxicology, 41, Artikel 155.
Wetenschappelijke originele publicatie bij Springer Nature lezen →
