Een experimentele celstudie onderzocht hoe een extract van Astragalus membranaceus inwerkt op macrofagen. Macrofagen zijn cellen van het aangeboren immuunsysteem en spelen onder andere een rol bij ontstekings- en afweerreacties.
Het onderzoek richtte zich op veranderingen in celmigratie, het vrijkomen van bepaalde immuunboodschappers en de mogelijke betrokkenheid van het enzym heparanase. De resultaten zijn afkomstig uit een laboratoriummodel en kunnen niet direct worden vertaald naar een immuuneffect bij mensen.
Wat werd er in de studie onderzocht?
De onderzoekers bestudeerden zogenaamde Ana-1-macrofagen in het laboratorium. De cellen werden behandeld met verschillende concentraties van een extract van Astragalus membranaceus. Vervolgens werden onder andere de celviabiliteit, celmigratie en de afgifte en genexpressie van de immuunboodschappers IL-1β en TNF-α bepaald. Daarnaast werd de activiteit van het enzym heparanase (HPA) onderzocht. PubMed
Om de mogelijke rol van heparanase nauwkeuriger te toetsen, gebruikten de onderzoekers bovendien een antilichaam tegen HPA en observeerden ze hoe hierdoor de celmigratie en de afgifte van de immuunboodschappers veranderden.
Welke resultaten werden er waargenomen?
Het extract van Astragalus membranaceus beïnvloedde in het celmodel de migratie van de macrofagen en veranderde de afgifte van de immuunboodschappers IL-1β en TNF-α.
De resultaten wezen er bovendien op dat heparanase bij deze veranderingen betrokken zou kunnen zijn. Wanneer heparanase experimenteel werd geremd, veranderden ook de celmigratie en de afgifte van de onderzochte boodschappers. (pubmed.ncbi.nlm.nih.gov)
Belangrijk is echter: het betreft een laboratoriumstudie op cellen. Hieruit kan niet worden afgeleid dat Astragalus membranaceus bij mensen infecties voorkomt, de immuunafweer verbetert of therapeutisch werkzaam is.
Hoe moeten de resultaten worden geïnterpreteerd?
De studie levert mechanistische aanwijzingen over hoe bestanddelen van Astragalus membranaceus bepaalde functies van macrofagen in het laboratorium kunnen beïnvloeden.
Voor een medische beoordeling bij mensen is dit type celstudie echter niet voldoende. Daarvoor zouden gecontroleerde klinische onderzoeken nodig zijn waarin werking, dosering, veiligheid en mogelijke wisselwerkingen systematisch worden getoetst.
Meer informatie over het wetenschappelijk onderzoek naar Astragalus membranaceus vindt u in ons artikel „Astragalus membranaceus en kankeronderzoek: wat laten studies zien?”.
Originele publicatie
De volledige studie en nadere gegevens over methodiek en resultaten vindt u in de originele publicatie.
